Brück, Friedricha Gemsky’ego z Rumi, Adolfa Dresslera z Rumi oraz Gottfrieda Schwabego ze Szmelty.
Istotne znaczenie dla realizacji inwestycji miała darowizna Ludwiga Hanemanna, właściciela dóbr w Janowie, który przekazał pod budowę parcelę obejmującą dom mieszkalny, stajnię i pięć mórg ogrodu. Koszt budowy szacowano na 4580 talarów, choć w 1858 zgromadzono jeszcze mniej niż 1000 talarów.
Kamień węgielny pod budowę kościoła wmurowano 12 sierpnia 1858. Do fundamentów włożono blaszaną kapsułę czasu z aktem erekcyjnym spisanym na pergaminie. Projektantem świątyni był Fritz Schwabe, syn jednego z członków komitetu budowy, a głównym wykonawcą mistrz ciesielski Carl Zube z Wejherowa.
Kościół oddano do użytku 24 lipca 1859. Pełny, zakładany kształt architektoniczny uzyskał jednak dopiero w 1878 kiedy ukończono charakterystyczną wieżę z zegarem, zwieńczoną żelaznym krzyżem.
W źródłach niemieckich Rumia, jako Rahmel w powiecie Neustadt in Westpreußen, figuruje jako miejscowość posiadająca zarówno katolicki, jak i ewangelicki kościół parafialny. Parafia ewangelicka Rahmel została utworzona w 1859 z miejscowości należących wcześniej do parafii w Wejherowie, Bolszewie i Małym Kacku.