Algorytm Berry’ego Założenie: symetria macierzy struktury S. Podstawowa strategia algorytmu Berry’ego polega na nadawaniu najniższych możliwych numerów tym węzłom układu, dla których odpowiedni wiersz i kolumna w macierzy Y (lub S) generują najmniejszą liczbę nowych wypełnień. Z przedstawionego mechanizmu powstawania nowych wypełnień oraz założenia, że pierwotne wyrazy macierzy Y usytuowane na jej głównej przekątnej mają wartości ≠ 0 wynika, że wiersze i kolumny zawierające tylko 2 wyrazy ≠ 0 nie mogą być źródłem powstania nowych wypełnień. Zatem odpowiadającym im węzłom należy przypisać najniższe numery: 1,2,.... Po wyczerpaniu takich wierszy należy sprawdzić, który z pozostałych wierszy generuje najmniej nowych wypełnień, i odpowiadającemu mu węzłowi układu nadać kolejny najniższy numer.