Przednia para odnóży różni się od dwóch pozostałych. Jest grubsza i zaopatrzona w haczykowate pazury. Służy do chwytania ofiary.
Prawie całe jego ciało jest ciemne, z wyjątkiem żółtawobrunatnych ud przednich odnóży oraz spodu czułków. W wierzchołkowej połowie przednie ud znajdują się dwa wąskie, ciemne paski: krótszy na wierzchu i dłuższy po stronie spodniej. Brunatne przedplecze charakteryzuje się żółtą linią na obu krawędziach bocznych. Strona brzuszna jest jaśniejsza od grzbietowej. U samic spód odwłoka ma dodatkowo dwa szerokie, podłużne pasy.
Od G. odontogaster różni się m.in. brakiem ząbków na siódmym sternicie odwłoka u samców i brakiem wklęsłości na ósmym sternice odwłoka u samic, a od nartnika powierzchniowca (Gerris gibbifer) brakiem wzgórka z ujściami gruczołów zapachowych na zapiersiu.
Występowanie Gatunek rozsiedlony palearktycznie. Występuje od Europy po Japonię na wschodzie oraz zachodnią Afrykę Północną i Bliski Wschód na południu. W Polsce jest najpospolitszym nartnikiem. Żyje na powierzchni wód stojących lub wolno płynących. Bardzo szybko zasiedla nowo powstałe akweny. Zwykle już po kilku dniach od założenia stawiku ogrodowego, na jego powierzchni pojawiają się pierwsze nartniki. Można go spotkać od wczesnej wiosny do jesieni.