W latach 90. zaangażowała się w badania nad mniejszościami narodowymi w PolsceMarek Hołuszko, Mniejszości narodowe i etniczne w Polsce, „Społeczeństwo Otwarte” nr 2/1993.. Od 1996 do 1997 była nauczycielką fizyki w LXXIV LO im. Kazimierza Pułaskiego w Warszawie. Działa w Stowarzyszeniu Wolnego Słowa. W latach 1994–1997 współpracowała z Unią Pracy, w wyborach w 1997 kandydowała do Sejmu z jej listyWyniki głosowania w wyborach do Sejmu w 1997 roku. w okręgu warszawskim. Potem wstąpiła do Unii Wolności, w której działała do 1999. Należała później do Partii Demokratycznej. Była kandydatką tego ugrupowania na liście Europy Plus w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014. W 2015 zasiadła w zarządzie PDInformacje na stronie PD., która w 2016 przekształciła się w Unię Europejskich Demokratów. Członkinią zarządu partii była do 2017.
Jest pierwowzorem bohaterki sztuki Julii Holewińskiej Ciała obce, nagrodzonej w 2010 Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną. W 2011 nakręcono o niej film dokumentalny pt. Ciągle wierzę (reż. Magdalena Mosiewicz).
Tranzycję płciową zaczęła w listopadzie 1998 roku. W 2000 przeszła operacyjną korektę płci. Chociaż od dzieciństwa doświadczała dysforii płciowej.