W okresie międzywojennym działał m.in. w Związku Powstańców i Wojaków, a zawodowo był wicedyrektorem Towarzystwa Ubezpieczeń „Snop”.
We wrześniu 1939 r. walczył jako dowódca batalionu wartowniczego nr 73 w ramach 25 Dywizji Piechoty. Dostał się do niemieckiej niewoli i resztę wojny spędził w obozie jenieckim w Woldenbergu.
Od 28 kwietnia 1917 r. był mężem Ireny z Chrzanowskich, z którą miał córkę Zofię.
Po uwolnieniu zamieszkał z rodziną w Gnieźnie. Był szykanowany przez władze komunistyczne i miał trudności ze znalezieniem pracy.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4720 (1922)Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 2, s. 101 Krzyż Niepodległości (20 lipca 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych trzykrotnie (po raz pierwszy w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2028 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 40, poz. 1854, s. 1546) Złoty Krzyż Zasługi (22 grudnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 296, poz. 727 „za wybitne zasługi, położone w powstaniu wielkopolskim”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Upamiętnienie 27 grudnia 2019 roku podczas obchodów 101. rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego mostowi nad kanałem ulgi przy wjeździe do Śremu od strony Poznania nadano imię mjr.