W 1993, po wyborze na Ange-Félixa Patassé na prezydenta Republiki Środkowoafrykańskiej, powrócił do kraju. Od 1993 do 1996 pełnił funkcję doradcy prawnego przy Prezydencie Republiki. W latach 1996–1999 był osobistym doradcą prezydenta. Natomiast od listopada 1999 do sierpnia 2001 zajmował stanowisko ministra obrony. W 1995 na kongresie MLPC został wybrany przewodniczącym partyjnej Komisji Kontroli i Arbitrażu.
W sierpniu 2001 został oskarżony przez prezydenta Patassé o udział w próbie zamachu stanu. Został aresztowany, jednak w październiku 2002 jako jeden z 49 osób został uniewinniony przez sąd z braku dowodów. Po zwolnieniu wyjechał do Francji, w której przebywał do grudnia 2008.
Jako kandydat niezależny postanowił wziąć udział w wyborach prezydenckich 13 marca 2005. W grudniu 2004 sąd konstytucyjny odrzucił jednak jego kandydaturę z powodu różnicy w dacie urodzenia widniejącej w akcie urodzenia a tej ze zgłoszenia kandydatury. Ostatecznie został jednak dopuszczony do udziału w wyborach, zdobywając w nich 1,27% głosów poparcia.