przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Polskiego Instytutu Aktuariuszy, w 1931 nadano mu członkostwo honorowe. Współpracował z periodykiem „Zdrowie”. Wykształcił wielu statystyków miejskich. 2 maja 1924 został uhonorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 41-3-22/23).
Zajmował się w pracy naukowej demografią, prawem ubezpieczeniowym, statystyką i analizą matematyczną. Zgromadził obszerne materiały do analizy śmiertelności w Warszawie w II połowie XIX wieku. Zajmował się metodyką nauczania matematyki na poziomie szkół średnich. Opracował teoretyczne założenia postępowania ubezpieczeniowego na wypadek niezdolności do pracy oraz koncepcję ubezpieczeń na życie. Był autorem wielu artykułów publicystycznych oraz prac naukowych, m.in.: Równania Ablowe oraz ich zastosowanie do wpisywania wielokątów foremnych w koło (1869) W kwestyi statystyki śmiertelności (1877) O układaniu tablic śmiertelności z powodu zamierzonego spisu ludności (1878) W przedmiocie badań tablic śmiertelności (1878) Zasady taryf ubezpieczeń życiowych (1878) Zabezpieczenie kapitałów przez częściowe oszczędności (1884) Z dziedziny statystyki matematycznej (1884) Ludność miasta Warszawy w obrazach graficznych.