Bielmo obfite.
Genetyka Liczba chromosomów 2n = 28, 42, 56.
Gatunki podobne Przedstawiciele rodzaju Steudnera, od których różnią się brakiem prątniczek wokół zalążni, zwężoną pochwą kwiatostanu, typem łodygi (u Steudnera łodyga naziemna) i tworzeniem pionowych pędów powietrznych.
Systematyka Rodzaj należy do plemienia Colocasieae, podrodziny Aroideae z rodziny obrazkowatych.
Wykaz gatunków Remusatia hookeriana Schott Remusatia pumila (D.Don) H.Li & A.Hay Remusatia vivipara (Roxb.) Schott in Schott & Endl. Remusatia yunnanensis (H.Li & A.Hay) A.Hay in R.H.A.Govaerts & D.G.Frodin
Zastosowanie Rośliny jadalne Młode liście gatunków R. pumila i R. vivipara są jadane po ugotowaniu jako jarzyna.
Rośliny lecznicze W zachodniej części Nepalu pasta z bulwy pędowej R. vivipara jest stosowana zewnętrznie na obrzęki, a sok z bulw zakraplany jest na rany. Związki zawarte w bulwie wykazują działanie antyseptyczne, przeciwpasożytnicze i przeciwobrzękowe. W Indiach sok z bulw tych roślin stosowany jest zewnętrznie do uśmierzania świądu, w dermatozach, a wewnętrznie do odkażania przewodu moczowo-płciowego i w celu wspomagania poczęcia, a pasta na obrzęki przy chorobach reumatycznych.