Od 1826 roku pracował w Ratyzbonie jako Forstrat. Tam zaczął interesować się etymologią i nawiązał współpracę z Gottliebem Augustem Wilhelmem Herrich-Schäfferem (1799–1874). W 1828 roku wydał swoje dzieło o amfibiach. W 1835 roku opublikował pierwszy z czterdziestu zeszytów Deutschlands Arachniden, Myriapoden und Crustaceen, kontynuując następnie prace zmarłego Carla Wilhelma Hahna (1786–1835). W dziele Übersicht des Arachnidensystems (1837–1839) zawarł systematykę pajęczaków. Zajmował się również wijami i w 1847 roku opublikował ich systematykę Das System der Myriapoden. W 1844 roku wydał pracę Systematische Uebersicht der Decken poświęconą m.in. mało jeszcze wówczas poznanym mszycom. O mszycach Koch sporządził większe opracowanie Die Pflanzenläuse, Aphiden, getreu nach dem Leben abgebildet und beschrieben – wydane w 9 zeszytach w latach 1843–1857. Z inicjatywy Georga Carla Berendta (1790–1850) zajął się wraz z nim opisami owadów uwięzionych w bursztynie, co zaowocowało pracą Die organischen Stoffe im Bernstein wydaną w 1854 roku.