Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Był ponadto wykładowcą w krakowskich szkołach zawodowych: Państwowym Pedagogium, Centralnej Pracowni Przyrodniczej i Wieczorowej Szkole Zawodowej dla Ogrodników, której kierownikiem był w latach 1933–1939. 20 kwietnia 1939 uzyskał habilitację jako docent hydrobiologii na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po powrocie z niemieckiego obozu wrócił do swojej jednostki, która jako jedna z nielicznych w Generalnym Gubernatorstwie nie została rozwiązana, ale przekształcona w niemiecką placówkę naukowo-badawczą jako Institut für Fischerei, Landwirtschaftliche Forschungsanstalt des Generalgouverments (Zakład Rybacki Państwowego Instytutu Rolniczego) z siedzibą w Puławach. Ze względu na niewielkie zainteresowanie oficjalnego kierownika zakładu, W. Schäperclausa, Starmach stał się jego faktycznym szefem. Równolegle do prowadzenia oficjalnych badań naukowych, wykładał botanikę dla studentów rolnictwa i farmacji oraz przedmioty hydrobiologiczne dla studentów rybactwa i hydrobiologii w podziemnych strukturach UJ, jak również brał udział w pracach dotyczących nauki w polskich strukturach konspiracyjnych.