wykładał w szkole dywersantów koło wsi Sankt Johann am Walde w Austrii. W pierwszych latach po zakończeniu wojny pomagał rosyjskim uchodźcom w uniknięciu repatriacji do ZSRR. W 1948 r. wyjechał do Chile, gdzie utworzył, a potem stanął na czele miejscowego oddziału NTS. Znalazł pracę w kartograficznym oddziale ministerstwa wojny. Wykorzystując kontakty wśród wyższych wojskowych, zaczął prowadzić ideologiczne kursy szkoleniowe dla chilijskich oficerów w zakresie spraw politycznych. W 1961 r. przeniósł się do USA, gdzie pracował jako kreślarz w biurze architektonicznym. Został wiceprzewodniczącym Stowarzyszenia Kadetów w Nowym Jorku. Po przewrocie wojskowym w Chile w 1973 r., we współpracy z kierownictwem NTS i redakcją pisma „Посев” wysłał przywódcom spiskowców listę sowieckich więźniów politycznych z propozycją wymiany ich na chilijskich komunistów. Na pierwszym miejscu na liście znalazł się Władimir K. Bukowski, który w 1976 r. został wydalony z ZSRR w zamian za sekretarza generalnego Komunistycznej Partii Chile Luisa Corvalana. Na emeryturze A. N. Radziewicz (Rodziewicz) zamieszkał w Hiszpanii. Wielokrotnie jeździł na Wyspy Kanaryjskie, gdzie nawiązał kontakty z sowieckimi marynarzami. Przekazywał im emigracyjne rosyjskie publikacje, aby szmuglowali je do ZSRR.