gęstości i ustanawia kwantową mechanikę statystyczną 1928 – John B. Johnson odkrywa szum Johnsona (szum termiczny) w oporniku 1928 – Harry Nyquist wyprowadza związek fluktuacyjno-rozproszeniowy dla opornika w celu wyjaśnienia szumu Johnsona 1929 – Lars Onsager wyprowadza relacje wzajemności Onsagera 1939 – Nikołaj Kryłow i Nikołaj Bogolubow podają pierwsze poprawne mikroskopowe wyprowadzenie równania Fokkera-Plancka w pojedynczym schemacie klasycznej i kwantowej mechaniki 1942 – Joseph Leo Doob wyraża swoje twierdzenie o procesie Gaussa-Markova 1944 – Lars Onsager podaje rozwiązanie dwu-wymiarowego modelu Isinga, włączając w to przejścia fazowe
Od 1945 1945–1946 – Nikołaj Bogolubow rozwija ogólną metodę mikroskopową wyprowadzenia równania kinetyczne dla klasycznych systemów statystycznych z wykorzystaniem hierarchii BBGKY. 1947 – Nikołaj Bogolubow i Kiriłł Gurow rozszerzają tę metodę na mikroskopowe wyprowadzenie równania kinetycznego dla kwantowych systemów statystycznych. 1948 – Claude Elwood Shannon w pracy pt.