jego pomiary obalały teorię kaloryczną, ale były na tyle niedokładne, że pozostawiały miejsce na wątpliwości
XIX wiek 1801–1847 1802 – Joseph Gay-Lussac publikuje prawo Charles’a, (odkryte (ale nieopublikowane) przez Jacques’a Charles’a około 1787 roku; pokazujące zależność temperatury i objętości. Gay-Lussac formułuje także prawo zależności temperatury z ciśnieniem (prawo Guy-Lussaca) 1804 – sir John Leslie obserwuje, że matowe czarne powierzchnie wypromieniowują ciepło lepiej niż powierzchnie wypolerowane, sugerując znaczenie promieniowania ciał doskonale czarnych 1805 – William Hyde Wollaston w On the Force of Percussion broni prawa zachowania energii 1808 – John Dalton w A New System of Chemistry broni teorii kalorycznej oraz opisuje jak ona sprawdza się z materią, szczególnie z gazami 1810 – sir John Leslie sztucznie zamraża wodę 1813 – Peter Ewart w swojej publikacji On the measure of moving force wspiera zasadę zachowania energii 1819 – Pierre Louis Dulong oraz Alexis Thérèse Petit podają prawo Dulonga-Petita dla pojemności cieplnej kryształu 1822 – Joseph Fourier formalnie wprowadza użycie wymiarów dla wielkości fizycznych (w publikacji Theorie Analytique de la Chaleur) 1824 – Nicolas Carnot analizuje za pomocą teorii kalorycznej wydajność silników parowych;