W 1927 r., w ramach naukowego stypendium wyjazdowego, przebywał na Sycylii. Od 1935 wszedł w skład zarządu Muzeum Żydowskiego, a u schyłku 1936 został nauczycielem historii Żydowskiego Seminarium Teologicznego, pracując w nim do likwidacji szkoły przez władze hitlerowskie pod koniec 1938. W okresie władzy hitleryzmu starsze dzieci Cohna musiały opuścić Niemcy - syn Wolfgang wyjechał do Francji, a młodszy syn Cohna Ernst i najstarsza córka Ruth dotarli do PalestynyConrads 2010, s. 12, 13, 16, 429-431. Cała trójka przeżyła wojnęConrads 2010, s. 9, 12, 430. Willy Cohn wraz z żoną odwiedzili obu synów podczas podróży do Francji i Palestyny w okresie od 13 III do 9 V 1937 r. W Palestynie przebywali ponad miesiącWilly Cohn. Żadnego prawa – nigdzie. Dziennik z Breslau 1933–1941. Wyd. Via Nova, strony 161, 162, 177, 178. Od 1907 W. Cohn prowadził pamiętnik (dziennik) dokumentujący losy swej rodziny, a także Żydów wrocławskich w tym w czasie nazizmu, ponadto w latach 1940 - 1941 napisał wspomnienia ze swojego życia, kończące się w momencie dojścia Hitlera do władzy w I 1933Conrads 2010, s. 9, 12, 430.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Willy Cohn · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.