Rzeczywistą przyczyną było „inteligenckie” pochodzenie, z kresowym epizodem i okupacyjne zaangażowanie ojca, a oficjalnie zbyt młody wiek.
W 1951 objął stanowisko laboranta na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował u Ludwika Chrobaka, krystalografa i rentgenografa, kierownika Katedry Krystalografii UW. W 1952 został przyjęty na Wydział Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, na kierunek mineralogii i geochemii. Na IV roku studiów został zatrudniony przez L. Chrobaka na stanowisku asystenta w Katedrze Krystalografii.
Pracę magisterską na temat pierwiastków śladowych w amfibolitach i serpentynitach z okolic Dzierżoniowa na Dolnym Śląsku, przygotowaną pod kierunkiem Antoniego Polańskiego obronił w 1957. W pracy tej po raz pierwszy w Polsce wykorzystał spektrometrię rentgenowską w badaniach próbek geologicznych.
1 lipca 1960 został zatrudniony w Instytucie Geologicznym CUG przez dyr. Edwarda Rühle, z rekomendacji Ferdynanda Szumlasa, organizującego w Instytucie Zakład Geochemii .