Geneza Najwcześniejsze wzmianki Najwcześniejsza znana wzmianka pochodzi z roku 1246 i odnosi się do Piotra Wydżgi, właściciela zamków w Czorsztynie, Rytrze, oraz zamku Lemiasz w Łącku, .
Najstarszy zachowany wizerunek herbu jest znany z pieczęci Pełki z Czyżowa, sędziego ziemi sandomierskiej z 1376 rokuPiekosiński F., Heraldyka polska wieków średnich, Kraków: 1899, 62, ryc. 82.Piekosiński F., Diehl E., Pieczęcie polskie wieków średnich. Cz. I. Doba piastowska, Kraków: 1899, 274, ryc. 336..
Najwcześniejsze lokalne źródło heraldyczne wymieniające ten herb to wspomniane już wcześniej Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, datowane na lata 1464–1480. Autorem tego dzieła jest polski historyk, Jan Długosz.
W wyniku unii horodelskiej w 1413 herb został przeniesiony na Litwę. Do rodu Janinów przyjęty został Woysym (Woysim, Woyschin) Daneykowicz, o którym brak wzmianek we współczesnych źródłach, według Semkowicza być może bojar żmudzki.