członkowie ruchu febrerystów (febreristas) porwali i uwięzili Ayalę i Estigarribię. Na krótko przejęli władzę, która upadła w 1937. Liberałowie organizowali program febrerystów, jednak krótko. W 1939 Estigarribia został ponownie wybrany na prezydenta. 7 sierpnia 1940 zginął w katastrofie samolotu. Po jego śmierci władzę objął Higinio Morínigo, który przywrócił rządy Partii Czerwonej nie licząc się ze zwolennikami liberalistów. Znaczny wpływ na rządy zdobyła armia. W Paragwaju w 1947 wybuchła wojna domowa (marzec–sierpień). Rok później zwolennicy Partii Czerwonej usunęli ze stanowiska Morínigiego; przez następne sześć lat wybrano sześciu prezydentów. W wyniku wojskowego zamachu stanu w 1954 władzę przejął Alfredo Stroessner. Wcześniej, w trakcie II wojny światowej, Paragwaj opierał się naciskom aliantów, by ograniczyć wpływy niemieckie, dopiero w lutym 1945 wypowiedział wojnę państwom Osi. Koniunktura wojenna (szczególnie zapotrzebowanie na produkty rolne, będące towarem eksportowym Paragwaju) poprawiła sytuację gospodarczą państwa, na czym skorzystała armia, wzmacniając swoją pozycję.