obszerne zabudowania zamieszkiwało jednak zaledwie 8–10 zakonników.
Po rewolucji październikowej mnisi zostali zmuszeni do opuszczenia klasztoru, zaś jego wyposażenie zostało zniszczone lub rozkradzione. Dalsze losy większości zakonników nie są znane. Kolejne straty budynki monasterskie poniosły w czasie II wojny światowej, jesienią 1941. Obiekt został zaadaptowany na potrzeby miejscowego kołchozu. Zniszczone zostały resztki wyposażenia klasztoru oraz wszystkie (poza jednym) nagrobki na cmentarzu mnichów.
Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał zabudowania monasteru św. Mikołaja dopiero po upadku ZSRR. Reaktywacja życia mniszego w Nikoło-Malicy nastąpiła w 2008 dekretem arcybiskupa twerskiego i kaszyńskiego Wiktora (Olejnika). Pierwszym przełożonym odrodzonego klasztoru został hieromnich Borys (Tułupow).
W 2008 trwał remont i odbudowa kompleksu budynków monasterskich, w tym cerkwi Opieki Matki Bożej. Wspólnotę monastyczną tworzy przełożony oraz dwóch posłuszników.
Bibliografia НИКОЛАЕВСКИЙ МАЛИЦКИЙ МУЖСКОЙ МОНАСТЫРЬ
Nikoło Nikoło Nikoło-Malica, Monaster św. Mikołaja