Pomimo faktu, że Jane nie była wykształcona tak dobrze, jak pierwsze dwie żony Henryka VIII, otrzymała staranną edukację. Najbardziej była znana ze swojego talentu do szycia oraz haftowania, poza tym umiała pisać i czytać; znała również łacinę i język francuski. Jane Seymour posiadała typową dla epoki urodę – bladą cerę, włosy w kolorze jasny blond oraz niebieskie oczy. Nie była jednak uważana za piękną, była raczej przeciętnej urody. Jeżeli chodzi o charakter, Eustachy Chapuys, Cesarski Ambasador, opisał Jane jako „raczej dumną i wyniosłą”, co zdecydowanie odbiega od wizerunku pokornej Joanny, który został stworzony po ślubie z królem. Polydore Vergile opisał ją jako „kobietę niezmiernie czarującą, zarówno wyglądem, jak i charakterem”. Króla zauroczyła jej skromność i uległość.
Była damą dworu królowej Katarzyny Aragońskiej, przynajmniej od 1532 (a może już od 1527), a później na służbie królowej Anny Boleyn. Wtedy, najpóźniej w 1536 – jeszcze przed śmiercią Katarzyny – zwrócił na nią uwagę Henryk.