Około roku 1533 do klasztoru przybył, pochodzący z Maceraty, kustosz Ziemi Świętej o. Giovanni Battista Frontone, przywożąc ze sobą relikwie Krzyża Świętego z Jerozolimy. Od tego momentu, klasztor, który był pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu, zaczęto nazywać Klasztorem Świętego Krzyża.
W klasztorze odbywały się kapituły prowincjalne. Jako miejsce pochówku wybierały go sobie znakomite rodziny Maceraty i okolic. Między 1545 a 1570 franciszkanów obserwantów zastąpili franciszkanie reformaci. W 1600 w konwencie żyło 31 zakonników.
Kościół spłonął w 1799, podpalony przez Francuzów. Rozproszeniu uległy wówczas dzieła sztuki i naczynia liturgiczne. Franciszkanie odbudowali świątynię według projektu br. Atanasia Faviniego da Coriano.
Po kasacie zakonów 3 stycznia 1861 dobra klasztoru i sam kościół stały się własnością państwa. Dwukrotnie konsekrowany kościół (1805, 1933) został w 1882 ozdobiony tympanonem autorstwa Virginio Tomboliniego przedstawiającym scenę Odnalezienie Krzyża Świętego w Jerozolimie. Obecnie w parafii pracują księża diecezjalni.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Zabytki Maceraty Kategoria:Kościoły w Maceracie Macerata, kościół