Unikalne, złożone zachowania obronne i strategie w poszukiwaniu pożywienia wynikają z długiej historii ewolucji kurów cejlońskich.
Drugi człon łacińskiej nazwy pochodzi od Marie Josepha de La Fayette’a.
Rozród thumb|250px|Jaja z kolekcji muzealnej W lęgu od 2 do 9 jaj (zazwyczaj 2–4; większe liczby prawdopodobnie dotyczą przypadków składania jaj przez więcej niż jedną samicę do jednego gniazda). Samica wysiaduje je przez 20–21 dni. Młode opuszczają gniazdo po jednej nocy (zagniazdowniki). Samica sama opiekuje się pisklętami.
Zachowanie i pożywienie Kury cejlońskie przebywają zazwyczaj na ziemi, czasem wspinają się na drzewa (zaobserwowano lęgi na wysokości 3–4 metrów w gniazdach ptaków drapieżnych). Większość czasu zbierają nasiona, owoce i drobne bezkręgowce. Sporadycznie żywią się gadami.
Status zagrożenia IUCN uznaje kura cejlońskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie bardzo liczny. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kurowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Sri Lanki Kategoria:Taksony opisane przez Renégo Lessona Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1831 roku