Również po wojnie przez jakiś czas pracowała w zawodzie nauczycielki; w latach 1945–1951 związana była z Żeńskim Technikum Handlowym w Krakowie, a po krótkiej przerwie (związanej z opieką nad umierającym mężem) z Technikum Geologicznym w Krakowie (1953–1954). Od 1 września 1954 pracowała w Bibliotece Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. W ciągu kilku lat wyróżniła się znajomością teorii i praktyki bibliotecznej, co przyczyniło się do rychłego awansu zawodowego. Dyrekcja Biblioteki wystąpiła do Komisji Egzaminacyjnej dla Bibliotekarzy Dyplomowanych o zwolnienie jej z egzaminu bibliotekarskiego i na podstawie decyzji tej komisji 1 listopada 1962 Leśnodorska została adiunktem bibliotecznym. Jednocześnie objęła kierownictwo Działu Opracowania Druków w Bibliotece PAN, przyczyniając się na tym stanowisku do właściwego opracowania i udostępnienia, szczególnie starszych zbiorów. W sierpniu 1968 uzyskała awans na kustosza dyplomowanego. Na emeryturę przeszła z końcem 1971, ale kontynuowała pracę w niepełnym wymiarze godzinowym aż do grudnia 1985.