Nie mogąc rozpocząć produkcji MP 28 II w Niemczech postanowiono uruchomić produkcję za granicą, w Belgii. Licencyjna wersja kalibru 9 × 23 mm Bayard produkowana przez firmę Pieper w Herstal była jako Mitrallette 34 przepisowym pistoletem maszynowym armii belgijskiej i holenderskiej. Produkowana także była wersja kalibru 9 × 23 mm Largo, która była używana przez policję portugalską. W mniejszych ilościach były produkowane wersje kalibru 7,62 × 22 Parabellum, 7,63 × 25 mm Mauser (używane w Chinach) i .45 ACP (używane w krajach Ameryki Południowej).
Po odrzuceniu przez Niemcy ograniczeń traktatu wersalskiego w 1935 roku uruchomiono produkcję MP 28 II w zakładach Haenel. Do zamówienia dużych ilości tej broni jednak nie doszło. Zamówiono tylko gniazda magazynka nowego typu i przy ich pomocy zmodernizowano część MP 18/I. Dowództwo Wehrmachtu wstrzymywało się z zakupami, ponieważ w tym czasie trwały spory dotyczące zastosowania taktycznego i założeń konstrukcyjnych pistoletów maszynowych.