powstał też pierwszy (południowo-wschodni) odcinek muru obwodowegoA. Gieysztor, Pod znakiem Smoka i Syreny, w: Zamek Królewski..., s. 18–25; tenże Zagadnienia Historyczne Zamku piastowskiego, w: Siedem wieków Zamku Królewskiego w Warszawie. Materiały z sesji Komisji Naukowej przy Obywatelskim Komitecie Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie, 16–17 lutego 1972, Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, Warszawa 1972, s. 11–24. J. Lileyko, Wieża Grodzka Zamku królewskiego w Warszawie. Przekazy ikonograficzne a projekty odbudowy, „Biuletyn Historii Sztuki”, t. 33, 1971, nr 3, s. 263–270; tenże; Z badań nad średniowiecznym Zamkiem warszawskim, „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”, t. 15, 1970, z. 1, s. 3–25, J. Garus, dz. cyt..
Zapewne po osunięciu się skarpy wskutek powodzi, książę Janusz I Starszy (1374–1429) włączył w latach 80. pozostały obszar grodu w obręb wznoszonych murów miejskich i wybudował w pobliżu Bramy Dworzan (Bernardyńskiej, Krakowskiej – południowego wjazdu do miasta) pierwszą murowaną rezydencję tzw. Kamienicę (łac. Lapidea)A. Kąsinowski, Sprawozdanie z badań archeologicznych Zamku Królewskiego w Warszawie przeprowadzonych w okresie od czerwca do listopada 1971 r., w: Siedem wieków..., s. 33–40;