We wnętrzu zastosowano trzy klatki schodowe (główna i dwie pomocnicze), a w klatce głównej – schody zabiegowe, w oknach pozostały resztki witrażu. Zachowała się oryginalna stolarka okienna, a w bramie przejazdowej – stiukowa dekoracja ścian i sufitu (fasety). Kamienica mieszkalno-handlowa (ul. A. Mielęckiego 3, ul. Staromiejska 14); wzniesiona w 1894, jej właścicielami byli członkowie rodziny Scheerow. W latach międzywojennych w budynku istniała wędliniarnia i jadłodajnia K. Grajcara. Zabytkowa kamienica mieszkalno-handlowa (ul. A. Mielęckiego 4); wzniesiona w 1899 według projektu Antona Zimmermanna, w stylu historyzmu (bądź eklektycznym z elementami neobaroku), na planie w kształcie odwróconej litery "L", z tylną oficyną. Obiekt wpisano do rejestru zabytków 31 grudnia 1998 (nr rej.: A/1701/98). W latach międzywojennych w budynku istniała wytwórnia szczotek i pędzli L. Kriegera. Nieznaczny ryzalit zastosowano na pierwszej osi i zwieńczono szczytem. Ośmioosiową fasadę licowano cegłą, a detal architektoniczny wytynkowano. Pierwsza oś zdwojona. Opaski tynkowe umieszczono jako obramienia prostokątnych, zdobionymi dekoracyjnymi płycinami, okien. Płyciny te posiadają dekorację sztukatorską i łukowy wygięty ozdobny gzyms. Na skrajnej osi umiejscowiono hermy w postaci kobiet oraz hermowy pilaster.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ulica Andrzeja Mielęckiego w Katowicach · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.