W dzieciństwie książę został oddany pod opiekę królewskiej guwernantki hrabiny Christiny Taube, następnie uczył się na Uniwersytecie w Uppsali oraz Uniwersytecie w Christianii (obecnie Oslo). W 1850 roku, po wstąpieniu do wojska, uzyskał stopień podpułkownika. thumb|Pomnik Gustawa w parku Haga Oprócz tego Gustaw uczył się u szwedzkiego kompozytora, Adolfa Fredrika Lindblada. Przez całe życie książę wykazywał ogromne zainteresowanie muzyką i sztuką. Jest autorem wielu kompozycji, które często pisał pod pseudonimem G*****. Najpopularniejszymi jego utworami są: Studentsången (tradycyjna piosenka na szwedzkiej wersji studniówki) i Vårsång (wykonywana w Noc Walpurgi). Dzięki zdolnościom muzycznym nazywa się go często księciem-śpiewakiem (szw. sångarprinsen).
Zmarł na tyfus 24 września 1852 roku w Christianii (obecnie Oslo). Został pochowany w Kościele na Riddarholmen. W 1853 roku sporządzono pośmiertną kompilację jego twórczości muzycznej, a Królewska Szwedzka Akademia Nauk, której był członkiem od 1844 roku, postawiła mu w 1854 roku pomnik w parku Haga.
Został sportretowany przez Alfa Kjellina w szwedzkim filmie Prins Gustaf z 1944 roku. Tematem produkcji jest miłość księcia do aktorki, Anny Marii Wastenius.