28 listopada 2003 w Ruce zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując wówczas 45. pozycję. W swojej karierze jeszcze trzykrotnie wystartował w głównej części zmagań tego cyklu – dzień później w Ruce był 55., 23 stycznia 2004 w Hakubie 35., a 24 stycznia 2004 w Sapporo 57. Ponadto sześć razy odpadał w kwalifikacjach (pięciokrotnie w sezonie 2003/2004 i raz w 2004/2005). W lutym 2005, wobec kontuzji Alana Alborna, został powołany na mistrzostwa świata seniorów. W kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni normalnej doznał upadku przy skoku na odległość 78,5 metra i zajął przedostatnią, 53. lokatę (wyprzedził tylko Li Chengbo).
Próbował zakwalifikować się do amerykańskiej reprezentacji na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006, jednak ostatecznie nie znalazł się w jej składzie i po sezonie 2005/2006 zakończył występy na arenie międzynarodowej.
W 2008 został włączony do amerykańskiej galerii sławy skoków narciarskich (The American Ski Jumping Hall of Fame).
Jego rekord życiowy wynosi 159 metrów i został ustanowiony 5 marca 2004 na Vikersundbakken w Vikersund podczas treningów przed zawodami Pucharu Kontynentalnego.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2002 Park City–nie zakwalifikował się (K-90)
Drużynowo 2002 Park City–11.