Na pierwszych wyścigach Daytona 500 w 1959, Oldsmobile Dynamic 88 Petty’ego minął linię mety równo z Fordem Thunderbird Johnny’ego Beauchampa i Chevroletem Joego Weatherlaya. Nieoficjalnie za zwycięzcę uznano Beauchampa, Petty jednak oprotestował wynik. Jak powiedział: „Miałem Beauchampa dobre dwie stopy za sobą. Sam w sobie wiem, że wygrałem”. W rozstrzygnięcie wyścigu zaangażował się także Bill France Sr., założyciel serii NASCAR. Po trzech dniach oficjalnie przyznano zwycięstwo Petty’emu.
Petty startował w wyścigach NASCAR do 1964 roku, kiedy to wziął udział w dwóch wyścigach. W całej swej karierze wystartował w 427 wyścigach, wygrywając 54, a do 18 startując z pierwszego pola. Jako pierwszy kierowca zdobył aż trzy tytuły mistrza serii Grand National.
W 1990 znalazł się w gronie wybitnych postaci związanych z wyścigami, International Motorsports Hall of Fame. Został wybrany także jednym z 50 najlepszych kierowców NASCAR (Nascar's 50 Greatest Drivers).
Zmarł 5 kwietnia 2000 roku o 4:50 w wieku 86 lat w Moses H. Cone Memorial Hospital w Greensboro w Karolinie Północnej. Umarł kilka tygodni po operacji tętniaka żołądka. Został pochowany na cmentarzu w Randleman, w Karolinie Północnej.
Bibliografia Lee Petty
Kategoria:Amerykańscy kierowcy NASCAR Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2000