Należy zaznaczyć, że zestawienia starożytnego nazewnictwa urartyjskiego ze średniowiecznym i współczesnym, przeprowadzone bez dostatecznego uzasadnienia, mogą wprowadzić badaczy w błąd”.
Znaleziska archeologiczne na Arin Berd przyczyniły się do wzbogacenia wiedzy o Urartu. Na wzgórzu odkryto 23 tabliczki gliniane z okresu panowania Argisztiego I, Sarduriego II i Rusy III. Przedmiotów kultury materialnej znaleziono niewiele. Przyczyną ku temu było opuszczenie przez Urartyjczyków w połowie IV wieku p.n.e. obleganego Erebuni i wywiezienie cennych przedmiotów do sąsiedniej twierdzy Tejszebaini. Ponadto większa część miasta zlokalizowana była na wschodnim skłonie wzgórza Arin Berd, gdzie obecnie znajdują się dzielnice Erywania Nor-Aresz i Wardaszen. Ta część starożytnego Erebuni została zniszczona na skutek intensywnych prac budowlanych w XX wieku. Zapoczątkowana po drugiej wojnie światowej intensywna rozbudowa Erywania w kierunku ówczesnych osad Nor-Aresz i Wardaszen przyczyniła się do uszkodzenia pozostałości po Erebuni. Podczas wnoszenia fundamentów pod nowe budynki niejednokrotnie znajdywano kamienne posadzki i ceramikę. Do momentu ogłoszenia w 1952 roku terenów wokół Arin Berd rezerwatem zachowała się tylko wschodnia część starożytnego miasta, gdzie od 1968 roku prowadzone są systematyczne wykopaliska archeologiczne.