Wierzchołek bulbusa jest w przeciwieństwie do pokrewnego czyhaka skalnego ostro zgięty i nierozdwojony.
Otwór genitalny samicy zorientowany jest poprzecznie i nie jest umieszczony na zesklerotyzowanej płytce.
Biologia i ekologia thumb|left|Wylot oprzędu thumb|Samica w środowisku naturalnym thumb|left|Samica z kokonem Pająk rozmieszczony od nizin po rzędne 2020 m n.p.m. Zasiedla głównie lasy, zadrzewienia i ich pobrzeża, ale spotykany jest także na terenach otwartych i w warunkach synantropijnych. Bytuje pod obluźnioną korą, pod porostami, w stertach kamieni, szczelinach skalnych, stosach drewna oraz szczelinach murków i ścian budynków. W miejscach tych pająk buduje rurkowaty oprzęd długości około 5 cm i średnicy 3 mm o lejkowatym wylocie, z którego promieniście rozchodzą się grubsze nici sygnałowe (zwykle około dwunastu), wykorzystywane tak przy polowaniu, jak i zalotach. Czyha on u wylotu oprzędu z trzema parami odnóży wystawionymi ku przodowi.
Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się przez cały rok. Cykl życiowy zazwyczaj jest dwuletni. Samica wytwarza biały, owalny w zarysie i dwuwypukły (soczewkowaty) kokon dochodzący do 13 mm długości i 8 mm szerokości, zawierający od 60 do 180 jaj żółtawobiałej barwy.