Utrzymywał również bliskie relacje z miejscową ludnością żydowską – pracował u żydowskich gospodarzy oraz przez pewien czas wynajmował mieszkanie w ich domostwie przy ul. Ogrodowej w Lelowie.
23 lipca 1930 roku w Lelowie zawarł związek małżeński z 42-letnią Łucją Kłosowicz pochodzącą ze wsi Biała. Świadkami na ich ślubie byli miejscowi rolnicy. Małżonkowie zamieszkali w oficynie w Lelowie, a 25 grudnia 1931 roku na świat przyszedł ich jedyny syn, Jan.
Jego pobożność miała charakter prosty i tradycyjny – przechodząc obok świątyni, kapliczek lub krzyży przydrożnych, zdejmował nakrycie głowy i pozdrawiał przechodniów tradycyjnym pozdrowieniem chrześcijańskim, a wchodząc do kościoła, klękał na posadzce i całował ją przed modlitwą.
Okoliczności męczeństwa W dniach 3–4 września 1939 roku, w pierwszych dniach II wojny światowej, rejon Lelowa zajęły oddziały niemieckiej 2 Dywizji Lekkiej dowodzonej przez gen. Georga Stummego. W nocy z 3 na 4 września w okolicach miejscowości doszło do walk z polskimi oddziałami 7 Dywizji Piechoty, w których zginęło kilku żołnierzy i oficerów niemieckich. W odwecie hitlerowcy przeprowadzili akcję pacyfikacyjną i odwetową (tzw. Säuberungsaktion), paląc miejscowość w ponad 80% (w tym zabytkowy kościół parafialny św.