Urzędowanie starosty miejskiego Pavlu było szczytowym okresem niemieckiego panowania nad miastem mającym na celu jego kolonizację.
W okresie tym i pod jego bezpośrednim kierownictwem nastąpiłoNarodowe Archiwum w Krakowie – Akta Stadthauptmanna Krakowa – SMKr.: przymusowe wysiedlenie Żydów z Krakowa w latach 1940–1941. Pavlu był od sierpnia 1940 r. jednym z pełnomocników szefa dystryktu w Biurze Wysiedleń dla Żydów przy Staroście Miejskim Miasta Krakowa (Aussiedlungsstelle für Juden beim Stadthauptmann der Stadt Krakau), a od 21 listopada 1940 Otto von Wächter przekazał mu bezpośrednio realizację i zarządzanie tą akcją, którą prowadził, aż do utworzenia Getta w Podgórzu; masowe zniemczenie nazw ulic Krakowa i utworzenie dzielnicy niemieckiej ze stopniowym planem wysiedlania Polaków; zlikwidowanie w dniu 26 października 1941 wciąż istniejącej polskiej struktury zarządu miasta Krakowa i wprowadzenie nowej niemieckiej struktury organizacyjnej wraz z niemieckimi urzędnikami na wyższych stanowiskach (Decernaty); prawie trzykrotnie rozszerzenie obszaru miasta z dniem 1 czerwca 1941 roku poprzez włączenie do obszaru miasta Krakowa 27 gmin wiejskich w całości i dwóch gmin w części; wznoszenie budynków mieszkaniowych tylko dla Niemców – osiedla przy ul. Szymanowskiego i Królewskiej (Reichstrasse).