Dołączył do Narodowego Komitetu Wykonawczego – gabinetu cieni utworzonego przez opozycję. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.
Późniejsza działalność polityczna Siamion Domasz stał na czele Grodzieńskiej Obwodowej Rady Koordynacyjnej Sił Demokratycznych „Grodnienskaja Inicjatywa”. W 2001 roku wystartował w wyborach prezydenckich z ramienia sił demokratycznych, jednak na parę dni przed elekcją zrzekł się kandydowania na korzyść Uładzimira Hanczaryka. Po wyborach także wspierał opozycję.
Życie prywatne Siamion Domasz był żonaty, miał dwoje dzieci i wnuka.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Białoruskiego Państwowego Instytutu Gospodarki Narodowej Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Białorusi Kategoria:Przewodniczący Grodzieńskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego Kategoria:Deputowani do Grodzieńskiej Obwodowej Rady Deputowanych Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji Kategoria:Kandydaci na urząd Prezydenta Białorusi Kategoria:Ludzie związani z Lidą Kategoria:Przewodniczący miejskich komitetów wykonawczych Białorusi Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Zmarli w 2019