i jednocześnie apeluje do godności młodości bezbronnego młodzika. Arkadiusz znajduje się w okolicznościach, które czynią problem wyboru możliwym i nieuniknionym. Możliwość zawiera się w jego młodości, nieukończeniu procesu kształtowania osobowości. Nieuniknioność zawiera się w tym stanie już zaczętego rozpadu jego osobowości, moralnego i psychicznego, który zauważa krytyczna strona poznania samego bohatera. Nieuniknioność jest i w autorskiej decyzji.
Dziewiętnastoletni wiek Arkadiusza w okresie opisywanych przez niego zdarzeń jest podkreślany przez Dostojewskiego już w pierwszych notatkach do powieści. Naturalnie przy tym, że używa pojęcia młodzik dla dziewiętnastoletniego bohatera, autor zauważa niedostosowanie jego wieku i tradycyjnego tłumaczenia górnych granic określenia młodzik. Nazwałbym go młodzikiem, jeśli nie skończyłby 19 lat.Zastrzegając sobie prawo nazywać bohatera młodzikiem, Dostojewski kontynuuje: Naprawdę, czy rośnie się po ukończeniu 19 lat?, i jakby dyskutując ze swoim bohaterem, odpowiada: Jeśli nie fizycznie, to moralnie.