Krzyż Armii Krajowej ustanowiono niezależnie od już istniejącej Odznaki Armii Krajowej, do posiadania której były uprawnione osoby, które służyły w Armii Krajowej przez okres co najmniej trzech miesięcy. W odróżnieniu od tego przyznanie Krzyża Armii Krajowej przewidziano również dla osób należących do AK bez względu na długość służby, jak również dla osób, które mimo że nie należały formalnie do AK, to uczestniczyły w walce z okupantem i oddały zasługi na rzecz tej organizacji. Uhonorowani odznaczeniem mogli być zarówno Polacy, jak też cudzoziemcy. Odznaczenie upamiętnia wysiłki żołnierzy Polski Podziemnej 1939–1945, co oznacza że był nadawany nie tylko żołnierzom AK, lecz także członkom organizacji ją poprzedzających (Służba Zwycięstwu Polski, Związek Walki Zbrojnej). mały|Legitymacja odznaczenia Krzyż Armii Krajowej nadawano w Londynie. Nie został on przyjęty do systemu odznaczeń PRL (posiadanie legitymacji tego odznaczenia było zabronione przez Mieczysława Moczara, prezesa Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację). Dopiero od 1992 został on uznany za polskie odznaczenie wojskowe, nadawane przez Prezydenta RP.