Dekretem z 18 lutego 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz anulował swój poprzedni dekret o skreśleniu generała z listy oficerów WP. Podstawą anulacji dekretu było korzystne dla generała orzeczenie OTO z dnia 27 stycznia 1922Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 25.02.1922 r.. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu tytularnego generała dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z 7.11.1923 r..
Na emeryturze mieszkał w Warszawie i tam zmarł 11 lipca 1927. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B18-6-1/2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Awanse podporucznik (Подпоручик) 1894 podpułkownik (Подполковник) – 1904 pułkownik (Полковник) – 1906 generał brygady (Генерал-майор) – 1915 tytularny generał dywizji – 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 72)
Życie prywatne Był żonaty. Miał dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup.