W zespole pozostali: Jacek Brzeziński, Krzysztof Hariasz, Sławomir Skop i Janusz Opryński, dołączyli Majka Czarniecka, Beata Irena Michałkiewicz (grające na zmianę), Andrzej Mathiasz oraz Wiesław Ruchlicki, który był odpowiedzialny za stronę techniczną spektakli. Począwszy od spektaklu „Nasza niedziela”, ze względu na zawarte treści, cenzura często ingerowała w scenariusze spektakli. Dotyczyło to spektakli „Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe”, „Dziedzictwo” oraz całkowicie zakazanego „Wspomnienia z domu umarłych”.
Na przełomie roku 1978/79 Teatr rozpoczął pracę nad przedstawieniem „Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe”, który miał premierę we wrześniu 1979. Następnie powstało przedstawienie „Pusta estrada” (premiera – maj 1981), jednak po wprowadzeniu stanu wojennego i aresztowaniu większości członków zespołu Teatr zmuszony został do zawieszenia działalności. W 1982 roku zaprezentowano w drugiej wersji „Nie nam lecieć na wyspy szczęśliwe”, wzbogacone o sceny powstałe na podstawie więziennych doświadczeń aktorów. Kolejny rok przyniósł adaptację sceniczną Innego Świata Gustawa Herlinga-Grudzińskiego – spektakl „Wspomnienia z domu umarłych” (nieoficjalna premiera – czerwiec 1983).