Nie zaprzestał twórczości literackiej w duchu libertyńskim, jednak większość kolejnych utworów publikował pod różnymi pseudonimami lub ponownie ograniczał się do ich publicznej lektury w gronie znajomych i przyjaciół.
W 1744, po czteroletnim romansie, ożenił się Marią Henriettą de Stafford, z którą miał syna, zmarłego we wczesnym dzieciństwie. Przez cały okres trwania małżeństwa (do śmierci Marii Henrietty w 1755) był przykładnym mężem. Ponadto w 1753 zyskał poparcie księcia Orleańskiego, który wyznaczył mu pensję w wysokości 2 tys. liwrów i zapewnił mieszkanie. Przez krótki czas był sekretarzem markiza de Richelieu, po czym w 1759, dzięki protekcji pani de Pompadour, otrzymał stanowisko królewskiego cenzora, zaś po trzech latach dodatkową pensję w wysokości 2 tys. liwrów. Także po rozpoczęciu pracy na tym stanowisku opublikował jeszcze kilka opowiadań i dialogów o tematyce erotycznej, z których najtrwalszą popularność zdobyły Noc i chwila, Igraszki kącika przy kominku oraz opublikowany w niskim nakładzie Obraz obyczajów naszych czasów.