Atlas Flora Danica składa się z 3240 miedziorytów. Z wyjątkiem kilku kart przedstawiających mszaki, na wszystkich pozostałych znalazły się wizerunki pojedynczych gatunków. Każda rycina przedstawia pokrój gatunku oraz detale morfologiczne – budowę kwiatu, kształt liścia, wygląd korzenia, owocu, nasion. W latach od 1787 do około 1840 w ramach dzieła około 300 kart poświęcono grzybom, a autorem ich opisów był w znacznej części współpracujący z autorami atlasu Elias Fries.
Miedzioryt to technika graficzna znana już od ok. 1400. Polega na odwzorowaniu rysunku na wypolerowanej płytce miedzianej, pokrytej cienką warstwą wosku i wyryciu jego konturów. Ryty motyw musi być lustrzanym odbiciem, aby zapewnić prawidłowy wydruk. W bruzdy na płytce wprowadza się tusz i odbija na papierze przy pomocy prasy. Można uzyskać tylko jeden kolor, więc karty po odbiciu muszą być dodatkowo ręcznie malowane. Wykonanie rycin na płytkach miedzianych pozwoliło na relatywnie szybką produkcję licznych egzemplarzy, ale ponieważ nośnik ten łatwo ulega mechanicznym uszkodzeniom – na części rycin widoczne są zarysowania.