Gawriił Abramowicz Ilizarow, ros. Гавриил Абрамович Илизаров (ur. 15 czerwca 1921 w Białowieży, zm. 24 lipca 1992 w Kurganie) – radziecki ortopeda. Odznaczony Orderem Uśmiechu.
Życiorys Gawriił Abramowicz Ilizarow (urzędnik w dokumentach zapisał jego nazwisko w błędnej formie: Gawriił Ilizarow - rodzice tej pomyłki nie sprostowali i tak pozostało) był najstarszym z sześciorga dzieci Gołdy i Abrama Mordechajewicza Jelizarowów, którzy prowadzili w Białowieży sklep z artykułami spożywczymi. Cała rodzina opuściła tę miejscowość w 1930 roku, udając się do wsi Kusary, leżącej na pograniczu Azerbejdżanu i Dagestanu. Pomimo początkowych zaległości, młodemu Gawriiłowi szybko udało się nadrobić braki i skończyć szkołę. Następnie rozpoczął naukę w szkole medycznej w Dagestanie, a po jej ukończeniu rozpoczął studia medyczne w Krymskim Instytucie Medycznym. Niemiecki atak na ZSRR sprawił, że cały Instytut został ewakuowany do Kazachstanu, gdzie w 1944 ukończył studia. Następnie został lekarzem regionu kurgańskiego na Syberii. Pomimo że nie był chirurgiem, a jedynie lekarzem rejonowym, zajmował się wówczas leczeniem licznych w tym okresie wojennych urazów. Podczas tej pracy zdobył doświadczenie w leczeniu zaburzeń układu kostnego.