Pasożyty Adaksy pustynne są najbardziej podatne na pasożyty w wilgotnych warunkach klimatycznych. Antylopy te były zawsze zakażane nicieniami z rodzin Trichostrongylidae i Strongyidae (rząd Strongylida). Na egzotycznej farmie w Teksasie, adaksy były gospodarzami nicieni Haemonchus contortus i Longistrongylus curvispiculum, które znaleziono w ich trawieńcach, z których pierwszy był dominujący.
Biotop A. nasomaculatus egzystują w środowisku pustynnym Sahary, o ekstremalnie wysokich poziomach temperatur i bardzo małej sumie rocznych opadów (poniżej 100 mm). Adaksy występują na niemal wszystkich (poza górskimi) typach siedlisk na terenie Sahary. Zamieszkują tereny otwarte, płaskie lub pagórkowate. Funkcjonują z powodzeniem na wydmach, żwirowych i piaszczystych równinach, suchych formach dolinnych ued i wyschniętych jeziorach. Kierunki wędrówek są zależne od okresowych, skąpych opadów, po których pojawia się roślinność stanowiąca pokarm adaksów pustynnych. Poruszanie się w trudnym terenie ułatwiają szeroko rozstawione i spłaszczone racice.
Rozmieszczenie geograficzne Adaksy pustynne żyją w małych, znacznie rozproszonych populacjach w Nigrze, Nigerii, Mauretanii w Czadzie i w północnej części Mali.