Flaga nie od razu uzyskała oficjalne uznanie, choć jej popularność wśród mieszkańców stopniowo rosła. W 1920 roku w porcie w Thorshavn odnotowano pierwszą łódź z farerską banderą, zaś w roku 1922 do portu w Tvøroyri zawinął pierwszy statek z flagą Merkið wciągniętą na maszt. Rok później dołączyły do nich większe jednostki, co spotkało się z nieprzychylną reakcją duńskich władz. W 1930 roku flaga została wywieszona na równinie Þingvellir podczas obchodów 1000-lecia islandzkiej państwowości, jednak po protestach strony duńskiej została zdjęta. Decyzja ta wywołała protesty ludności Wysp, która swoje niezadowolenie wyrażała m.in. podczas tradycyjnego święta św. Olafa. Doszło m.in. do zerwania flagi Danii wywieszonej na budynku miejscowego parlamentu. Lokalna Partia Samostanowienia podejmowała próby usankcjonowania statusu prawnego flagi, jednak były one torpedowane były przez władze duńskie oraz Partię Unii. W 1931 roku postanowiono o wzniesieniu przed parlamentem masztu, na którym wywieszana miałaby być flaga Wysp, podczas gdy nad budynkiem Løgtingu powiewałaby flaga Danii. Przetasowanie polityczne sprawiło, że pomysł ten nie doczekał się realizacji.