We współczesnej historiografii arabskiej uważa się Cyryla za jednego z prekursorów idei nowożytnego, niepodległego Egiptu.
Badania naukowe nad Cyrylem Starożytność i średniowiecze thumb|Krater na Księżycu. Jego nazwa upamiętnia dorobek astronomiczny biskupa Aleksandrii Fakty z życia Cyryla znane są z jego własnych prac, listów wymienianych między biskupami oraz dokumentów kościelnych i państwowych z V wieku. Zachowały się akta synodów kościelnych i dokumenty soboru efeskiego, w których uczestniczył. O Cyrylu pisali współcześni mu historycy greccy – Sokrates Scholastyk i Sozomen.
Wobec zniszczenia większości starożytnych rękopisów koptyjskich, przetrwało niewiele świadectw o Cyrylu pochodzących z samego Egiptu. Najstarsza biografia Cyryla, spisana wkrótce po jego śmierci, pochodzi z koptyjskiej Historii Kościoła, zachowanej w przekładzie na język gyyz. Etiopski rękopis Historii, w którym przekazano bardzo dużo skądinąd nieznanych faktów z życia Cyryla, odkryto w II połowie XX wieku. Druga chronologicznie biografia, zawierająca również wiele cennych informacji, została zapisana w VI wieku w koptyjskiej Historii patriarchów. Biografia ta znana jest współcześnie jedynie z X-wiecznego opracowania arabskiego, autorstwa Sawrirusa ibn al-Mukaffa.