Kozaków przeniesiono na front leningradzki, gdzie od listopada tego roku w rejonie wsi Zamostie zwalczała partyzantów. W grudniu przerzucono ich na południe. Do poł. stycznia 1943 r. stacjonowali w stanicach Persijanowka i Kriwianskaja na Kubaniu. Do września tego roku działali na Zaporożu, zaś do listopada w okręgu chersońskim. W rejonie wsi Olchino sotnia została rozformowana. Część żołnierzy włączono w skład 3 Sotni Galdinskiej, reszta pozostała przy sztabie Abwehrgruppe-201. 2 Sotnia Zwieriewska – została sformowana w lutym 1943 r. we wsi Zieriewo w okręgu rostowskim. Dowódcą został esauł Iwan W. Ziemliakow, a następnie esauł Władimir Kondratiew, b. podporucznik Armii Czerwonej. Faktycznie oddziałem dowodził Niemiec podoficer Hess, który prowadził szkolenia z topografii. Kozacy, podzieleni na małe grupy, byli przerzucani na drugą stronę frontu, działając nad Donem i na Kubaniu w celu prowadzenia rozpoznania i dywersji. W poł. marca 1943 r. sotnia została wycofana do wsi Dolia w okręgu stalinskim, gdzie przebywała do września, kiedy przeniesiono ją do wsi Olchino w okręgu chersońskim, a następnie do wsi Swobodnoje w okręgu nikołajewskim. W grudniu oddział rozformowano, zaś Kozacy przeszli do 3 Sotni Galdinskiej. 3 Sotnia Galdinska – została utworzona w styczniu 1943 r. Na jej czele stanął b.