Zaraz po ogłoszeniu wyroku sądu z 26 lutego 2010, Juan Manuel Santos, były minister obrony w rządzie Uribe, zapowiedział zamiar startu w wyborach z ramienia prezydenckiej Partii U. Jego głównym rywalem początkowo wydawał się być Sergio Fajardo, były burmistrz Medellín, który zadeklarował start jako kandydat niezależny.
14 marca 2010 w Kolumbii odbyły się wybory parlamentarne, w których zwycięstwo odniosła rządząca Partia U. Tego samego dnia odbyły się prawybory w Partii Zielonych i Kolumbijskiej Partii Konserwatywnej. Zwycięzcą w tej pierwszej został były burmistrz Bogoty, Antanas Mockus, natomiast kandydatem konserwatystów została wybrana nieznaczną różnicą głosów Noemí Sanín. Start Sanín oznaczał wystawienie własnych kandydatów przez każdą z trzech głównych partii wchodzących w skład rządzącej centroprawicowej koalicji (Partia U, Kolumbijska Partia Konserwatywna, Radykalna Zmiana). Radykalna Zmiana swoim kandydatem mianowała już wcześniej Germána Vargasa Llerasa.
Kandydatami opozycji, obok Mockusa, byli Gustavo Petro z lewicowego Alternatywnego Bieguna Demokratycznego oraz Rafael Pardo z centrolewicowej Kolumbijskiej Partii Liberalnej. 5 kwietnia 2010 Sergio Fajardo został kandydatem na urząd wiceprezydenta u boku Antanasa Mockusa.