Był serdecznym przyjacielem Juliusza Słowackiego. Uczestnikiem Wiosny Ludów na ziemiach polskich.
Po powrocie do Paryża, inicjując nie wcielone założenia zmarłego w 1855 Leona Stempowskiego, rozpoczął wieloletnie stawianie kwatery dla wybitnych polskich emigrantów na paryskim cmentarzu Montmartre. Dzięki wysiłkom Reitzenheima wiele prochów znanych ówczesnych polskich postaci życia emigracyjnego nie uległo z czasem rozproszeniu i zapomnieniu, powstało z jego inicjatywy wiele pomników przyozdobionych różnego rodzaju polskimi patriotycznymi symbolami i wykutymi polskimi nazwiskami.
Po raz kolejny wrócił do Polski na wieść o wybuchu powstania styczniowego. W stopniu kapitana sztabu (mianowany przez generała Józefa Wysockiego) walczył na Wołyniu.
Ostatnie lata życia spędził we Lwowie, zmarł po krótkiej ciężkiej chorobie 25 grudnia 1883 roku. Został pochowany dwa dni później na Cmentarzu Łyczakowskim w kwaterze powstańców listopadowych, zwanej kwaterą "Żelaznej Kompanii".
W 1862 roku Reitzenheim wydał w Paryżu biografię Słowackiego w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej, o tytule "Monumenta polskie w Paryżu".