Po dekonspiracji w czerwcu 1919 wrócił do kraju i rozpoczął od 3 lipca 1919 stałą służbę w Wojsku Polskim w stopniu podporucznika. Z dniem 1 stycznia 1925 został przydzielony z Ekspozytury Nr 1 Oddziału II Sztabu Generalnego w Wilnie do macierzystego 5 pułku piechoty Legionów w tym samym garnizonie. 12 kwietnia 1927 awansowany został do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 121.. W marcu 1930 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do Brygady KOP „Wołyń”. W październiku 1931 został przeniesiony z KOP do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, do prac przysposobienia wojskowego z siedzibą we Lwowie. Równocześnie pełnił funkcję inspektora odcinka południowego Związku Strzeleckiego we Lwowie. W czerwcu 1933 został przeniesiony do Komendy Głównej Związku Strzeleckiego na stanowisko inspektora odcinka ZS Lwów. Później został przeniesiony do korpusu oficerów administracyjnych.