Początek działalności był skromny. Początkowo Instytut działał jako laboratorium w przychodni zdrowia przy ulicy Nahalat Binjamin 44 w Tel Awiwie. Później przeniósł się do siedziby młodzieżowego syjonistycznego ruchu rewizjonistycznego Bejtar (hebr. בית"ר) przy ulicy King George 38. Gdy w 1947 brytyjskie władze Mandatu Palestyny uznały żydowskie organizacje paramilitarne za nielegalne, zmieniono nazwę „Muzeum R” na „Instytut Żabotyńskiego” i zdołano uzyskać zezwolenie na legalną działalność.
Po powstaniu niepodległego państwa Izraela w 1948, Instytut kontynuował swoją działalność. W 1958 został uznany za oficjalne archiwum publiczne.
Działalność Przez wszystkie lata swojego istnienia Instytut rozszerzał swoją działalność: Archiwum – gromadzi, przechowuje i udostępnia do badań oraz publikacji naukowych dokumenty i zdjęcia związane z osobą Ze’ewa Żabotyńskiego oraz ruchu rewizjonistycznego. Większa część zbiorów jest udostępniana w postaci mikrofilmów. Archiwum znajduje się w bibliotece. Muzeum Żabotyńskiego – prezentuje dwie stałe ekspozycje poświęcone osobie Ze’ewa Żabotyńskiego i ruchu rewizjonistycznego.