W 1901 roku progresywna frakcja odłączyła się od LU, zakładając wraz ze Związkiem Radykalnym Wolnomyślicielską Ligę Liberałów, co przyczyniło się do przegranej Unii w następnych wyborach. W 1905 roku uformowany został gabinet składający się z dwóch partii liberalnych, którego szefem został Theodoor Herman de Meester. W latach 1909–1918 LU zyskiwała stałą, choć nie przeważającą liczbę miejsc w parlamencie. Katastrofalne skutki przyniosły dopiero wybory w roku 1918, kiedy utraciła ponad połowę miejsc, co skłoniło jej członków w 1921 roku do połączenia się z Ligą Wolnych Liberałów oraz kilkom mniejszymi partiami liberalnymi, tworząc Liberalną Partię Stanu.

Ideologia i Postulaty LU rozpoczęła działalność jako umiarkowanie progresywna partia liberalna, zaangażowana w walkę o wolność i prawa jednostki. Stopniowo stawała się bardziej konserwatywna, faworyzująca małe rządy, podatek progresywny, reformy socjalne, reprezentację proporcjonalną oraz powszechne prawo wyborcze.

Reprezentanci Przywódcy Marszałkowie niższej izby parlamentu: 1902-1913 Hendrik Goeman Borgesius 1913-1917 Theodoor de Meester 1918-1921 Pieter Rink

Premierzy: 1891-1894 Van Tienhoven 1897-1901 Pierson 1905-1908 De Meester 1913-1918 Cort van der Linden