Waluta krajowa straciła na wartości w wyniku wysokiej inflacji. W momencie wprowadzenia waluty (1968) kwacha była warta 1,2 dolara, na dzień 23.10.2009 1 dolar jest wart 4665 kwach, a na dzień 22 grudnia 2011, 1 dolar jest wart już 5105 kwach.
W okresie międzywojennym Zambia (czy właściwie wówczas Rodezja Północna – od 1924 do 1953) była największym na świecie producentem miedzi. W latach 60. i 70. nastąpił szybki rozwój Zambii, jednakże już w latach 80. gospodarka się załamała. Głównymi powodami stały się błędy w podejmowaniu działań na rzecz rozwoju państwa, chaotyczna polityka gospodarcza, brak kwalifikowanej siły roboczej oraz spadek cen miedzi, co utrudniło handel zagraniczny. W tym czasie PKB rosło o 1%, zaś PKB na jednego mieszkańca spadało o 2%. Sytuację pogarszały susze, które utrudniały rozwój rolnictwa. Od 2002 roku w wyniku wzrostu cen miedzi Zambia powoli odbudowuje swoją gospodarkę.
W 2000 roku bezrobocie wyniosło 50%. Do 2008 roku wskaźnik ten spadł do 15%.
Przypisy